شهید محمد حسن نظر نژاد ٢ ویژگی داشت:

اول اخلاص. اخلاص، گوهری بود که در جنگ حسش کردیم و امروز، آن را گم کرده ایم و هرچه می گردیم، پیدایش نمی کنیم.

 ویژگی دوم این شهید بزرگوار، اخلاق بود.  ٣٦ ساعت قبل از شهادت شهید نظر نژاد، در منزل ایشان در تهران، جلسه ای استثنایی داشتیم. ٣ نفر بودیم. من، سردار حسین موسوی و شهید نظر نژاد. ایشان در اتاق قدم میزد و زار زار به پهنای صورت، اشک می ریخت.

می گفت: حاج باقر! جایی سراغ داری در میدان جنگ، پشت خاکریز،  من سرم را خم کرده باشم؟ جایی سراغ داری که وقتی توپی، گلوله ای میخورد و همتون می نشستید زمین،  من جایی نشسته باشم؟ حاج باقر! تو را به خدا جایی در میدان جنگ دیدی که ترس بر من غلبه کند؟

گفتم نه.

 گفت: امروز من درد و دلم با خداست و دستاش رو به سمت آسمان گرفت:

من که اینگونه همه چیزم رو برای تو گذاشتم، حقم شهادت نیست؟!